On yıllarca süren durgunluk ve sorunlar, devlet sosyal konut ajansının kurulmasını engelliyor; hükümet çoğunlukla konut krizini ve özellikle Atina ve Selanik’teki birçok hanenin yaşam koşullarındaki bozulmayı ele almak için özel sektörün ve küçük ölçekli mülk sahiplerinin katkısını gerektiren önlemleri tercih ediyor.

Diğer birçok Avrupa ülkesinde, sosyal konutlar ya devlet ya da yerel yönetimler tarafından kullanılır, geliştirilir ve yönetilir. Yunanistan’da ise devlet mülkünün kullanımı, ardı ardına gelen yönetimler için bir baş ağrısı olmuştur. Hatta tescili bile zahmetli, yetersiz ve çok zaman alıcı olmuştur. 2012 yılında İşçi Konutları Örgütü’nün (OEK) kaldırılmasından bu yana, modern yapılar ve işletme koşullarıyla yeniden canlandırılması için hiçbir girişimde bulunulmamıştır.

IOBE genel müdürü Nikos Vettas, “Kamu harcamalarındaki kesintiler nedeniyle sosyal konut geliştirme programlarını donduran borç krizinin etkisine ve sürekli artan inşaat maliyetlerine ek olarak, bunların yeniden geliştirilmesini zorlaştıran ve hâlâ zorlaştıran çeşitli nedenler bulunmaktadır. Geçmişte, bu programların bazıları etkili ve şeffaf yönetim modelleri değildi, bu nedenle güncellemeleri dikkatlice yapılmalıdır.” şeklinde açıklama yaptı.